Het plaatje in ons hoofd

 De A20 in taart

Het plaatje in ons hoofd.....

We leren van jongs af aan wat mooi en wat lelijk is. Zo is een
hoogspanningsmast langs een snelweg lelijk en een molen in een weiland
mooi. Daarnaast hebben we persoonlijke voorkeuren en interesses die onze
blik op de wereld vormen. De collectieve en persoonlijke plaatjes in ons
hoofd hebben veel invloed op onze beoordeling van de wereld en helpen
ons haar op waarde te schatten. Tegelijkertijd verblinden de plaatjes
ons door vooringenomen naar de omgeving te kijken.

/Wie man die Welt darstellt, so versteht man sie./

Om een plek op waarde te schatten heb je meer bagage nodig dan een
plattegrond, foto’s en dikke raporten. Een omgeving bestaat ook uit
geluiden, geuren, bewoners, gewilde of onbedoelde natuur, enz. Met
uitsluitend meetbare technische gegevens lijkt de wereld slechts een
magazijn met stellingkasten. Terwijl de wereld veel rijker is en meer
heeft te bieden dan de leverancier van grondstoffen. Om tot een
kwaliteitsoordeel te komen over de A20 is de subjectieve beschouwing
onontbeerlijk.

Om het wezen van de A20 te ondekken kom je in het domein van de
beleving, herinneringen, associaties, kortom het subjectief beschouwen
van de werkelijkheid. Deze werkelijkheid wordt pas zichtbaar met
verhalen, tekeningen, gedichten, films en fotografie. Het gaat hierbij
om de /geest van de plek/ voelbaar te maken om zo de kwaliteiten
zichtbaar te maken voor de invulling van de toekomst.

In de workshop ‘De A20 in taart’ hebben we geprobeerd het wezen van de
A20 te verbeelden. Als de A20 een taartje is, hoe smaakt, ruikt en voelt
hij dan? Om de deelnemers te prikkelen in hun verbeeldingskacht stelde
Wim Nijenhuis voor de A20 als een mythisch dier voor te stellen. Welk
dier splijt de stad in Rotterdam-Noord in tweeen?